Tineke Storteboom

Spiritual Gravity


An obscure symbiosis of
wandering through the synapses of stars
demands also to bury my soul
when I die.

Passing through its rough skin,
I’ll embrace the hot heart
like a mourning mother.

From the still undefiled depths,
our united souls
will bring to life bright beings.

Only then shall the light last
glowing from within.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ

Δυσδιάκριτη συμβίωση

ανάμεσα στις συνάψεις αστεριών

ζητά να θάψει την ψυχή μου

όταν πεθάνω.

Το δέρμα της διαπερνά

κι εγώ αγκαλιάζω τη θερμή καρδιά

σαν μάνα που θρηνεί.

Από τ’ άσπιλα βάθη

ενωμένες οι καρδιές μας

τα φωτεινά παιδιά τους θα γεννήσουν.

Και τότε μόνο το φως θα λάμψει

εκ των έσω.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

IulianaPAȘCA, Romania (1991)