Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΩΡΑ

     Όλα στο σπίτι ήταν ήσυχα: ο πρωϊνός καφές, η θλίψη του

απογέματος, ο ύπνος, χρονολογίες και λόγια, αντιδικίες και όνει-

ρα, ακόμα και πένθη, τακτοποιημένα απ’ το χρόνο ή τη μνήμη —

αλλά καθώς ανέμιζε η κουρτίνα ή έπεφτε μια πετσέτα δίχως

ήχο στο πάτωμα, ανατριχιάζαμε όλοι

     σαν να `γινε, άξαφνα, εκείνο που χρόνια είχαμε φοβηθεί.

CRITICAL HOUR    

     Everything was calm in the house: the morning coffee,

the afternoon sorrow, sleep, dates and words, dreams and

controversy; even mourning was set in time or memory

though we all shivered as the curtain sometimes ruffled

or a napkin fell on the floor noiselessly

     as if what we had feared suddenly occurred.

https://www.amazon.com/dp/1926763564

Advertisement