You never asked for

the ticket someone bought for

you on this zigzag train rid

and after stations and stairs

climbing euphoria and diving to deep

regret you look ahead hoping

your next station will be

a new start for better

and nicer things

yet so long as you carry

by your side

diminutive envy

and great jealousy

harassing littleness and envy

every stop you make

and every little indulgence you fall into

leads you to the same first step

back to your starting point


Ποτε δεν ζήτησες εισητήριο

που κάποιος σου αγόρασε

για το ταξίδι τούτο

κι ύστερα από σταθμούς,

ανηφορικές ευφωρίες, διπλές

καταβάσεις και μεταμέλειες

κι απογοητεύσεις, κοιτάζεις μπροστά

προς τον επόμενο σταθμό για

ένα νέο ξεκίνημα, για καλύτερες

εμπειρίες, κι όμως σαν έχεις πάντα

δίπλα σου τη ζήλεια και

την αντιπάθεια κάθε σταθμός

με την ευχαρίστηση του ή την τυχόν

απογοήτευση πάντα σε καταλήγουν

στο πρώτο σημείο απ’ όπου ξεκίνησες