Moonlight Sonata

Τα χείλη του ποτηριού γυαλίζουν στο φεγγαρόφωτο
σαν κυκλικό ξυράφι πώς να το φέρω στα χείλη μου;
όσο κι αν διψώ, – πως να το φέρω; – Βλέπεις;
έχω ακόμη διάθεση για παρομοιώσεις, – αυτό μου απόμεινε,
αυτό με βεβαιώνει ακόμη πως δεν λείπω.
Άφησε με να’ρθω μαζί σου….

The rim of the water glass shines in the moonlight

like a circular razor – how can I bring it to my lips?

When I thirst so much – how can I bring it? – You see?

I am still in the mood for similes – this has stayed with me

this still assures me that I am not absent

Let me come with you